Afgelopen week was ik in Oberstdorf, Duitsland. Een klein dorp in Zuid-Duitsland. Maar toch een van de grootste toeristische trekpleisters van heel Duitsland! Wat mij betreft niet direct vanwege de “Vierschanzen” tour, die daar begint ieder jaar na de kerst, maar vooral vanwege de rust en prachtige omgeving die je er kunt vinden. In dit jaargetijde is het er strak wit. Bomen, grassen, wegen en huizen: wit. Wit heeft iets sereens. Onbevlekt. Het is bij mij zelfs in staat rust over te brengen naar mijn lichaam.

Zo hebben we prachtige skitochten gemaakt, maar wat nog mooier was, was de bergtocht, in de volle sneeuw! Magische vergezichten, maar ook unieke momenten in besneeuwd berglandschap, zonder andere mensen. Deze rust bracht met zich mee dat we ook heerlijk tussen de sneeuw door hebben kunnen genieten van boeken, zwembad en goede gesprekken. Zo heeft deze paar dagen sneeuw een veel grotere impact gehad dan tevoren gedacht. Met de rust kwamen nl ook weer ideeën. En oplossingen voor bestaande problemen. De rust, de tijd om eens goed na te denken, heeft net als sneeuw iets onbevlekts. Iets onverstoorbaars ook. Dit laatste is vaak een hobbel die in de dagelijkse praktijk groter is dan hij eigenlijk is. Gestoord worden in je denken, terwijl dit juist hetgeen is waar het om gaat.

Waarom doe ik dit niet vaker?

(null)

(null)

No comments so far.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Website Field Is Optional