Op 1 januari, of wellicht al wat dagen tevoren, schieten de emails en Facebook posts met goede voornemens, ofwel “new year’s” resolutions weer als een winterse storm voorbij. Nu is dit wellicht een herkenbaar gevoel, zo ook voor mij. Wat ik echter niet geheel herken, is waar dit gevoel vandaan komt of hoe dit ooit is ontstaan. Wat maakt nu dat er na een jaar van meestal hard werken weer dingen veranderd moeten worden? Waar is het dan niet goed gegaan afgelopen jaar? Zijn dit zaken die we zelf niet kunnen sturen, of heb je ze toch in de hand, maar weet je dit zelf niet?

Ik heb hier in ieder geval 1 antwoord op gevonden in een “slechts” 2000 jaar oud boek… De mens is niet op zoek naar een nieuw jaar of een nieuwe kans, maar naar een nieuwe zelf!

Volgens Seneca in “De lengte van het leven” verspillen we met zijn allen onze echte tijd. We komen gedurende het jaar dus niet toe aan wat we eigenlijk echt zouden willen doen. Of wellicht nog sterker, we komen niet toe aan zijn wie we echt willen zijn.

Als we dit proberen te veranderen binnen de huidige situatie en maatschappij, zijn de goede voornemens eigenlijk het beste voorbeeld van hoe wij denken dat dit zou lukken.

Maar u weet net zo goed als ik dat het percentage van de voornemens dat daadwerkelijk succesvol  verloopt, erg laag is.

Wellicht moeten we onszelf toch anders veranderen. Wellicht moeten we toch bij het begin beginnen en niet halverwege het systeem proberen 180 graden om te slaan. Vanuit de basis onszelf opnieuw opbouwen, dat lijkt mij ook wel wat. Mijn “new year’s” resolution wordt de “new you” resolution!

No comments so far.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Website Field Is Optional